งานนี้มีตั้งแต่วันศุกร์ที่ 30 พ.ย. 2550 ทีแรกคิดว่าจะไม่ได้ดูแล้ว ทางปลายสายที่รับจองตั๋วบอกว่าถ้ายังมีที่นั่งเหลือจะโทรมา แล้วก็เงียบหายไปเลย จนกระทั่งใกล้วันงาน ชมรมคนรักวังจึงโทรมาแจ้งว่าให้ไปรับตั๋วได้ ได้ตั๋วมาแล้วจึงเห็นว่าสมเด็จพระเทพรัตน์จะเสด็จเป็นองค์ประธานงานนี้ด้วย
ถึงวันงานเรารีบไปทำงานแต่เช้า จะได้ออกได้ตั้งแต่ 5 โมงเย็น กลับมารับแม่แล้วรีบไปทีวังพญาไท (รพ.พระมงกุฏ) ถึงที่จอดรถ มีรถสามลอคันยาวของ รพ. มาคอยรับผู้มางานเข้าไปส่งที่บริเวณงาน ในงานมีเลี้ยงรับรองพร้อมนิทรรศการพระอัจฉริยภาพทางดนตรีของในหลวง สักพักมีประกาศให้เข้าที่นั่งเพราะใกล้เวลาเสด็จแล้ว
ถ่ายจากนิทรรศการ
บรรยากาศในงานก่อนเสด็จ
ดนตรีเล่นทั้งหมด 12 เพลง สลับกับการสัมภาษณ์นักดนตรี ในเรื่องเกี่ยวกับพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่มีต่อนักดนตรีในวง ตอนหนึ่ง"คุณหมอทู่"เล่าว่าก่อนมาแสดงคิดว่าควรต้องไหว้ครู จึงจัดดอกไม้ธูปเทียนไปถวายบังคมพระเจ้าอยู่หัวพร้อมขอพร ในหลวงให้พรสั้นๆว่าให้จำ เพราะปกติทรงสอนแล้วก็มักจะลืม จำได้อาทิตย์นี้ อาทิตย์หน้าก็ลืม คนดูหัวเราะกันใหญ่
เพลงที่เล่นนี้มีขับร้องเพียง 2 เพลง คือเพลง"รัก" ซึ่งเนื้อร้องเป็นคำกลอนพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตน์ ที่ว่า 2 เพลงคือ เล่นเป็น 2 เพลงๆละจังหวะ ชอบเพลงที่เล่นด้วยจังหวะ Swing ฟังสนุกกว่าที่เคยได้ยินในจังหวะอื่น หลังจากนั้น ดร.ภาธร ศรีกรานนท์ ขอเสียงปรบมือให้องค์ประธาน ผู้ทรงนิพนธ์เนื้อเพลง ผู้ชมปรบมือเสียงดัง ขอให้ดังขึ้นก็ปรบดังขึ้น แต่พอขอเสียง ไม่มีใครกล้ากรี๊ด ได้แต่ยิ้ม
เพลงที่ชอบที่สุดในconcertนี้คือ Ly Kram Goes Dixie เป็นเพลงพระราชนิพนธ์สำหรับวงลายคราม ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนพระองค์วงแรก เพลงทั้งไพเราะและสนุกสนาน ช่วงกลางเพลง เสียง soprano saxophone สูงหวานแต่นุ่มนวล อีกเพลงที่ชอบมากชื่อ Sweet Georgia Brown ช่วงกลางเพลงมีเสียงกีตาร์เด่นขึ้นมา ต่างจากเพลงอื่นที่มักจะเด่นที่เครื่องเป่า ที่จริงนั้น เราไม่ค่อยรู้จักเครื่องเป่าหรอก ว่าชื่ออะไรบ้าง รู้แต่ว่าฟังแล้วชอบเสียง sax ใน Ly Kram Goes Dixie
concertจบลงด้วยการจุดเทียนชัยถวายพระพร เชิงเทียนเป็นรูปดอกไม้เหลืองกำลังแย้มกลีบ น่ารักมาก (น่ารักน้อยลงหน่อยตรงที่ผุ้จัดงานขอคืน ไม่แจกกลับบ้านด้วย) จากนั้นเสด็จกลับ แล้วจึงมีงานเลี้ยงให้ผู้ชมสังสรรกับนักดนตรี มีอาหารแบบงาน cocktail จัดไว้สวยงาม (และ อร่อย) ในช่วงนี้ได้มีโอกาสพบ ดร.ภาธร จึงถามถึงเครื่องเป่าเสียงหวานว่าที่ ดร.เล่นนั้นชื่ออะไร ได้คำตอบว่าเสียงหวานทั้ง 2 ชนิด (ดร.นำมาเล่น 2 ชนิด)...อ้าว.. เลยต้องเท้าความว่าที่เล่นใน Ly Kram Goes Dixie สรุปว่าเป็นsoprano saxophone
ได้เจอเพื่อนวิศวด้วย ตั้ง 1 คน ส่วนแม่ได้เจอเพื่อนหลายคน มองไปมา ก็มีแต่คนรุ่นใกล้ๆแม่ แต่ยังไงก็ตาม งานนี้เป้นconcert ที่ดีที่สุดที่เคยไป ซาบซึ้งในบทเพลงพระราชนิพนธ์ รื่นรมย์กับบรรยากาศตลอดทั้งงาน อิ่มเอมในความรู้สึก..ที่สุดที่เคยมีมา..และ ตลอดไป